Tribute to Classic Shoujo Manga in Thailand


Once upon a time.. when comics were not yet copyright..

 

เดินหา Petshop of Horrors ตั้งสี่ร้าน แฮ่ก & อากิโนะ มัตสึริ

by vee vee' เขียนลงใน Bloggang เมื่อวันที่ 25 ส.ค. 2548

เข้ากรุงครั้งล่าสุดจขบ.มีอีกภารกิจสำคัญมากนั่นคือการตามเก็บซื้อการ์ตูนทั้งหลายแหล่ชนิดรวบยอดให้ครบตามลิสต์ที่จดไว้หาไม่แล้วอาจเกิดอาการลงแดงถึงตายได้ และแน่นอนจุดหมายคือร้านเจซีสาส์น สะพานควาย

VBK SIC Nation ก็มักหาได้ไม่ค่อยมีปัญหา ทีนี้ก็ถึงโปรแกรมเพชรพันล้านชนิดอันอื่นพลาดช่างมัน แต่พลาดท่านเคานท์ไม่ได้เด็ดขาด >_< ตามลิสต์ Rizza ออกท่านเคานท์ภาคสองควบ Seimaden ก็คิดในใจว่าแปลกดีที่ Rizza ออกแต่การ์ตูนผู้หญิงควบ (สำหรับจขบ. ไม่คิดว่า Seimaden เป็นการ์ตูนวายนะ เพราะยังไงพระเอกนางเอกก็คือท่านเราน์เรสและแม่หญิงฮิลด้าคนงาม ที่เป็นวายน่ะมันแค่คู่รองเอง ดังนั้นเรื่องนี้จึงเป็นการ์ตูนผู้หญิงสำหรับจขบ. 555)

ไปเจซีสาส์นก็เจอ Seimaden

ท่านเราน์เรสสุดร้ายแต่เท่นะจ๊ะกับแม่หญิงฮิลด้างามเหมือนเคย (ไว้คราวหลังเรามารำลึกกันนะจ๊ะ จุ๊บๆๆ) แล้วท่านเคานท์ดีล่ะๆๆๆๆๆ คนขายบอกให้ลองเข้าไปดูข้างในซึ่งคือมุมการ์ตูนวาย เลยได้การ์ตูนวายติดมือมาอีก 2 เล่มเยยว่าแต่ก็ยังไม่เห็นท่านเคานท์ คนขายเลยบอกว่าคงหมด ฮือๆๆๆๆๆ เลยต้องย่ำกลับมาสยาม เดินย่ำต๊อกหาไปเรื่อยตั้งแต่แผงดอกหญ้า ไปจนถึงร้านในตำนานของชาววายก็ยังไม่มี๊~~~~~~ ทำไม๊~~~~~ ถึงตอนนี้เริ่มเสีย self ว่าตัวเองตาถั่วหาไม่ดีหรือไร กัดฟันเดินต่อไปร้านป้าฝั่งมาบุญครอง พอถามป้าก็ทำหน้างงๆ อีก เลยต้องบอกว่า “ของสนพ. Rizza ที่ชอบทำการ์ตูนเกย์น่ะค่ะ” ป้าบอกอ๋อ ไม่มีมาส่ง (เอ หรือกลัวเราเป็นพวกล่อซื้อสื่อลามกก็ไม่รู้สิ ไม่ใช่นะคะป้า) เลยขึ้นไปร้านที่ชั้นเจ็ด

แล้วก็ได้เจอท่านเคานท์ดีในที่สุด ซิกๆๆๆ ดีใจสุดฤทธิ์

พออ่านแล้วท่านเคานท์ดีก็ยังทำให้เราเหวอได้เช่นเคย กิ๊กๆ อารมณ์ดีทันที การตามหาท่านเคานท์ก็จบอย่าง happy ending


--------------------------------------------------------------------------------


ไม่รำลึกไม่ใช่คอนเซ็ปต์ของบล็อกนี้ ดังนั้นจึงมีการค้นงานเดิมๆ ของอากิโนะ มัตสึริขึ้นมาดู แฮ่ม… ถ้าการ์ตูนใหม่ไม่ออกเรอะ ก็ reread ของเก่าจิ

เริ่มจากเรื่องแรกที่ทำให้รู้จักอากิโนะ มัตสึริคือเรื่องนี้

สำนักงานบริการปราบผี โดย SIC สมัยก่อนลิขสิทธิ์
โทกิวะ คาเนนาริอาชีพหลักหมอผี อาชีพรองครูสอนวิทยาศาสตร์ (< - - มันน่าจะกลับกันป่าวคุณพี่) กับฟาโรห์เหมียวเฟมุโตน่าร้ากกกมาก กับการเจอผีแปลกๆ ออกแนวแฟนตาซีเช่น ผีจากสะเก็ดดาวตกที่เป็นดาวเทียม วิญญาณของแมลงที่ถูกขังในอำพันมาสองร้อยล้านปี ฯลฯ


ออกมาได้ห้าเล่มก็หายไปเพราะเข้าสู่ช่วงลิขสิทธิ์ ได้เจอกันอีกทีหลายปีต่อมาตอนเอกคอมมิคเอามาทำใหม่เป็นเล่มใหญ่ 5 เล่ม ซึ่งเท่ากับของญี่ปุ่น 10 เล่มแล้วหายไปอีกแย้วววว เรื่องนี้มีสิบสองเล่มจบก็เท่ากับว่าถ้าเอกคอมมิคออกเล่มใหญ่มาอีกเล่มเดียวมันก็อวสานแล้ว อ๊ากกก แต่ชีวิตมันไม่ง่ายอย่างนั้น ฮือ…

ถึงจะใช้ภาพของอากิโนะเองแต่ชอบรูปเล่มของ SIC มากกว่านะ

ต่อมาก็ได้พบกับเรื่องชุด “ศิลาอมตะ” ที่ตอนแรกเจอลงใน Princess ของหมึกจีนก่อนแล้วจึงเจอที่อื่นมาเรื่อยๆ (ได้อ่านสำนวนแปลของเรื่องนี้มา 3 สำนวนคือหมึกจีน NP C21) แต่คิดว่าสำนวนที่แปลชื่อสถานที่แล้วดูโอเคคือของ C21 ซึ่งออกมาได้ 2 เล่ม

ลอเรนโซตัวเอกตามหาศิลานักปราชญ์ด้วยเหตุบางอย่าง (สำนวน NP แปลว่า “มณีนักปราชญ์” เพราะดีนะ) เห็นปกมีทั้งทับทิม เถาองุ่นและผ้าคลุมสีม่วงแล้วคิดถึงเทพ Dionysus เทพแห่งไวน์ของชาวกรีก เทพองค์นี้เป็นเทพที่ออกแนวอิสระเสรี หัวกบฏ ไม่ชอบทำตามกฎเกณฑ์ ซึ่งดูจะตรงกับอิมเมจของลอเรนโซดี คนเขียนตั้งใจแหงมๆ ลอเรนโซในเรื่องก็เป็นคนไม่สนใจกฎเกณฑ์ นอกรีต ช่างเสียดสีอยู่ไม่น้อย

ตอนที่ชอบมีหลายตอน แต่ตัวอย่างซีนที่อ่านแล้วขนลุกแปลกๆ ก็คือตอนแกรนาดา

ตามท้องเรื่องเป็นสมัยศตวรรษ 15 ในรัชสมัยของพระราชินีอิสซาเบลล่าแห่งสเปน (ทรงมีธิดาองค์หนึ่งคือแคธรีนแห่งอาระก็อนซึ่งจะไปอภิเษกกับพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ของอังกฤษต้นตำรับ Bluebeard กินเมีย ซึ่งเฮนรี่ที่ 8 มีพระธิดาสุดเก่งชื่อดังคือพระราชินีอลิซาเบธที่ 1 ซึ่งทรงมีคู่ปรับสำคัญคือพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนผู้เป็นเหลนของพระราชินีอิสซาเบลล่าองค์นี้ล่ะ ถ้างงให้อ่าน “ยอดหญิงซาลาดีนาซ่า” ที่ในเรื่องแสบสันต์ทั้งคู่ทั้งอลิซาเบธที่ 1 และฟิลิปที่ 2 กับอีกเรื่องคือ “คลั่งเพราะรัก” โดย ว.ณ. ประมวลมารค รับรองหายงงเป็นปลิดทิ้ง)

เผลอนอกเรื่องอีกแล้น
คือตามท้องเรื่องเป็นสมัยที่พระนางอิสซาเบลล่าต้องการรวมสเปนให้มีศาสนาเดียวคือศาสนาคริสต์ และสิ่งที่เหมือนหอกข้างแคร่คืออาณาจักแกรนาดาของชาวมัวร์ทางตอนใต้ของสเปนซึ่งนับถือศาสนาอิสลามที่ตียังไงก็ไม่แตกเสียที นางจึงสั่งให้ลอเรนโซใช้อุบายยึดแกรนาดาโดยสงบให้ได้ เพราะต้องการพระราชวังอัลฮัมบราซึ่งมีฉายาสวรรค์บนดินโดยไม่มีรอยขีดข่วน ความจริงลอเรนโซไม่สนใจเรื่องนี้เท่าไรแต่ก็ใช้พระนางเป็นใบเบิกทางเข้าสู่แกรนาดาเท่านั้นเพราะได้ข่าวว่ามีศิลาปราชญ์อยู่ในอัลฮัมบร้า จากนั้นเกิดเรื่องมากมาย ในตอนท้ายกาหลิบโบอับดิลยอมทิ้งอัลฮัมบร้า อพยพชาวเมืองออกไปโดยดีเพราะไม่อยากเสียเลือดเนื้อ

แต่พระนางอิสซาเบลล่าได้สวรรค์บนดินไปตามต้องการจริงหรือไม่

อันนี้สำนวนของหมึกจีนจะประมาณ
“นครอันงดงามจะปล่อยให้ตกอยู่ในมือต่างศาสนาอย่างไรได้”
ซึ่งคิดว่าดูประชดเหมาะกับบุคลิกของลอเรนโซดี

เหมือนคนเขียนจะบอกว่า บางสิ่งหากเป็นผู้ไม่สมควรได้ครอบครองแม้ใช้กำลังเข้ายึดอย่างไรก็ไม่ได้ครอง หรือเราจะเสียแดนสวรรค์ไปด้วยวิธีแบบนี้อย่างนับไม่ถ้วนแล้วก็ได้

และก็ได้อ่านผลงานของอากิโนะมาเรื่อยๆ


เอาราศีมรณะ (ต่อมาออกเป็นจอมคนแดนสนธยาของ C21) ให้น้องที่ทำงานเก่าซึ่งเป็นคนจีนแท้ๆ มาจากประเทศจีนและชอบอ่านการ์ตูนอ่านแล้วน้องชอบมาก (น้องเก่งมากอ่านภาษาไทยได้เหมือนคนไทยเลย) น้องเล่าให้ฟังว่าเรื่องแบบนี้จะโดนแบนห้ามพิมพ์ที่จีนเพราะมีเนื้อหาพาดพิงถึงทิเบต ฟังแล้วก็เวงกำ ดีจังที่เราอยู่เมืองไทย น้องบอกด้วยว่าชอบอ่านไซเฟอร์เพราะวาดสวย แต่เรื่องไซเฟอร์ก็โดนแบนที่จีนเหมือนกันเพราะมีฉากไซเฟอร์กับศิวะจูบกัน เอิ๊กกกก เวงกำอีกรอบ…

ว่าแต่เมื่อไรจอมคนฯ เล่ม 7 จะออก แล้วมันจะออกมั้ยนี่สิ… ได้ยินว่าทีมเดิมเลิกทำไปแล้ว จริงเหรอ...ฮือ….

แล้วก็ท่านเคานท์ ชอบท่านเคานท์เพราะมีมุมมองที่ประชด เสียดสีมนุษย์ได้สุดยอด สังเกตดูอากิโนะนิยมให้ตัวเอกขี้ประชดนะ ต้องเป็นนิสัยคนเขียนแน่เรย

แต่สำหรับตัวเองทุกวันนี้ตัวละครของอากิโนะที่รักมากที่สุดยังคงเป็นโทกิวะกับฟาโรห์เหมียว (โดยอคติแล้ว รักคู่นี้มากกว่าท่านเคานท์และฟูโตะเลยทีเดียว) แต่ต้องยอมรับว่าโดยรวมแล้วเนื้อเรื่อง PSoH และจอมคนฯ สนุกกว่าจริงๆ การติดตามงานของนักเขียนที่นับวันจะส่องประกายยิ่งขึ้นไปอีกก็เป็นความสุขอีกอย่างหนึ่งของจขบ. เท่ากับว่าจะได้อ่านงานใหม่ดีๆ จากนักเขียนคนเก่าที่คุ้นเคยมานานนั่นแหละ อิๆๆ