FAN-FICTION กุหลาบแวร์ซายส์ : วัยเยาว์
fanfiction ที่เขียนขึ้นมานี้ ได้ไอเดียมาจากบรรดาแฟนๆของการ์ตูนเรื่องกุหลายแวร์ซายส์ ซึ่งตัวละครต่างๆในเรื่องนี้นั้น ผู้เขียนมิได้เป็นคนคิดริเริ่ม หากแต่เป็นผลงานของ อาจารย์ Ikeda Riyoko ผู้ถือลิขสิทธิ์ผลงานเรื่องกุหลาบแวร์ซายส์แต่เพียงผู้เดียว

อนึ่ง fanfiction ที่ผู้เขียนได้นำมาบันทึกไว้ยัง ณ ที่นี้ เพื่อร่วมแชร์ความเพลิดเพลินกับผู้อ่านทุกท่าน เท่านั้น มิได้หวังจะนำไปเผยแพร่เพื่อประโยชน์ส่วนตัวในด้านการค้าหรือการเงินใดๆทั้งสิ้น

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

[อังเดร 8 ขวบ ออสการ์ 7ขวบ กำลังเล่นอยู่ในสวนป่าหลังคฤหาสน์จาร์เจ และพบกับบางสิ่งบางอย่างเข้า จึงเข้าไปเมียงมองอย่างสนอกสนใจ]

อังเดร: มันตายแล้วล่ะ

ออสการ์: แน่ใจเรอะ? ลองเอาไม้ตีมันดูหน่อยสิ

อังเดร: [เอากิ่งไม้หวดเบาๆบนซากสัตว์ที่โชคร้ายตัวนั้นสองที] มันตายแล้วจริงๆน่ะแหละ เห็นมั้ยล่ะ มันไม่มีลูกตาเหลือแล้ว มดมากินหมดแล้วล่ะ

ออสการ์: มันตายได้ยังไงน่ะ?

อังเดร: ไม่รู้ซี...อาจจะแก่ตาย ... นี่ไง ขนมันขาวออกยังงี้

ออสการ์: [ชำเลือง] บ้าน่า...หมาจิ้งจอกที่ขนสีขาวมันไม่ได้หมายถึงว่ามันแก่ซะหน่อย นี่มันแค่เป็นหมาจิ้งจอกขาวเท่านั้นล่ะ!

อังเดร: แต่มันเหม็นนะ...

ออสการ์: นายว่ามันตายมากี่วันแล้ว?

อังเดร: คงตอนที่นายมาเห็นมันเข้าน่ะ...เฮ้!!อย่าตีฉันซี่!!

ออสการ์: ฉันจะบอกย่านาย ว่านายพูดอะไร

อังเดร: [หัวเราะชอบใจ] เอ้า...ก็ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะว่ามันตายเมื่อไหร่

ออสการ์: น่าสงสารมัน... เราต้องขุดหลุมฝังให้มันนะ

อังเดร: ฝังมันเนี่ยนะ?! ไม่เอาล่ะ ออสการ์ ฉันไม่ยอมแตะต้องมันเด็ดขาด! เอ้า เฮ้! ออสการ์ นายอย่าเลยน่า...

[ออสการ์หยิบซากสัตว์ที่แข็งทื่อขึ้นมา]

ออสการ์: เราต้องขุดหลุมฝังซากให้มัน

อังเดร: ...หมายถึงหลุมฝังศพน่ะเรอะ

ออสการ์: ใช่! ไม่งั้นมันจะขึ้นสวรรค์ได้ไงล่ะ?

อังเดร: บ้า...หมาจิ้งจอกมันไม่ต้องขึ้นสวรรค์หรอก แล้วเราก็ไม่จำเป็นต้องทำพิธีศพให้มันหรอกน่า

ออสการ์: อังเดร นายต้องช่วยฉันขุดหลุมฝังซาก ยังไงก็ต้องทำ!

A: เหอะ...ไม่อ๊าวววว....

[ไม่ทันขาดคำ ออสการ์ก็เอาซากสุนัขจิ้งจอกที่ตายแล้วฟาดหัวอังเดร]

อังเดร: เฮ้ย!.. โอ๊ย!! หยุ๊ดดดด....หยุดนะ!! ไอ้นั่นมันซากสัตว์ที่ตายแล้วนะ...เอา เอา!! ตกลง! ขุดก็ขุดเอ้า!

ออสการ์: ดีมาก ไป เราเอามันกลับบ้านกัน

อังเดร: เดี๋ยวเหอะ ย่าจะต้องเล่นงานนายแน่ๆ ออสการ์เอ๋ย...!

ออสการ์: [ไม่สนใจ] ฉันจะเรียกมันว่า อังเดร

อังเดร: อะไรนะ?! นี่นายตั้งชื่อเจ้าตัวที่ตายแล้วนี่ตามชื่อฉันงั้นเรอะ?!

ออสการ์: ช่าย...เพราะว่ามันเหม็น เหมือนนายเปี๊ยบ!

อังเดร: ฉันไม่เหม็น....ซะหน่อย [แอบดมตัวเอง]

ออสการ์: เหม็น

อังเดร: ไม่เหม็น

ออสการ์: เหม็นซี่!!

อังเดร: ไม่เหม็น!!! ไม่เหม็น ไม่เหม็น ไม่เหม็น!! [ตะโกนตอบเร็วกว่า ดังกว่า] ฉันชนะ!!

[ออสการ์เอาซากสัตว์ฟาดเข้าที่หน้าอังเดร จนอังเดรไอแค่กเพราะสำลัก]

ออสการ์: [พูดกับซากสุนัขจิ้งจอก] ไป อังเดรน้อย เราจะจัดพิธีซากให้แกกันนะ

A: พิธีศพ...!!

[ภายในคฤหาสน์จาร์เจ บนโต๊ะกลางห้องนั่งเล่น มีซากสุนัขจิ้งจอกวางไว้ท่ามกลางดอกไม้นานาชนิด มีอังเดร กับออสการ์ ยืนไว้อาลัยอยู่ข้างๆ]

ออสการ์: ทีนี้อังเดรน้อย ก็ขึ้นสวรรค์ได้แล้ว

อังเดร: ...ทำไมต้องเรียกมันเป็นชื่อฉันด้วยล่ะ หา?

ออสการ์: เพราะฉันอยากเรียกน่ะสิ

คุณแม่บ้าน: [ส่งเสียงร้องมาจากอีกด้านของห้อง]
อังเดร ...คุณหนูออสการ์... ทำอะไรกันอยู่ที่ไหนคะ?

อังเดร: ออสการ์แย่แล้ว เผ่นก่อนเถอะ ขืนย่ามาเห็นซากเจ้านี่ในบ้านเข้าล่ะก็...เร็ว วิ่งขึ้นไปชั้นบนก่อน เร็วเข้า!!

[ออสการ์รีบฉวยหางของซากสุนัขจิ้งจอกติดมือมาแล้ววิ่งขึ้นบนไดเพื่อขึ้นไปชั้นบน แต่เผลอทำหลุดมือเข้า มันจึงร่วงลงมาใส่วิกผมของ มาดาม จาร์เจ เข้าให้พอดิบพอดี!]

อังเดร: [กระซิบ] นายทำมันตกแล้ว!!

ออสการ์: แย่ล่ะซี...

อังเดร: เร็วเข้า รีบหนีกันก่อนเถอะ!

มาดาม จาร์เจ: ว๊าย!!!!!!!!!!! นี่มัน อะไรกันเนี่ย เจ้าตัวนี้มันมาอยู่ในวิกผมฉันได้ยังไง????!!!!!!

อังเดร: หนีเร๊ววววววว!!

[วันต่อมา...]

บาทหลวง: ... ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของพระวิญญาณ พระบิดา และพระบุตร... อาเมน

คนรับใช้ทั้งบ้าน: [กล่าวพร้อมกัน] อาเมน

ท่านนายพล จาร์เจ: เอาล่ะ ออสการ์ สุนัขจิ้งจอกของลูก ได้รับการฝังเรียบร้อยแล้ว

ออสการ์: ขอบคุณมากครับคุณพ่อ. [ แอบแลบลิ้นใส่ อังเดร]

[สองวันต่อมา...]

ออสการ์: อังเดร มาดูอะไรข้างนอกนี่สิ! [ทั้งคู่วิ่งไปนอกบ้าน] ดูสิ เห็นมั้ย... ?

[ซาก กระรอก แน่นิ่งอยู่บนพื้นหญ้าใต้ต้นไม้]

อังเดร: [ตบหน้าผากตัวเอง] โอย...ไม่เอาแล้วนะ!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~@@~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

เห็นมันตลกดี เลยเอามาแปลจ้ะ แฮ่ะๆๆ ^^''

ออริจินัล อยู่ที่ http://www.geocities.com/mademoiselle_oscar/Funeral_HTML นะคะ

[อังเดร อายุ แปดขวบ นั่งอยู่บนเก้าอี้โต๊ะทำงานของท่านนายพล จาร์เจ ในห้องหนังสือ ครู่หนึ่ง ออสการ์ อายุเจ็ดขวบเดินเข้ามาในห้อง]

ออสการ์: นั่นนายทำอะไรอยู่น่ะอังเดร?

อังเดร:เขียนหนังสือ

ออสการ์: นั่นมันปากกาขนนกของคุณพ่อนี่นา เดี๋ยวคุณพ่อก็เล่นงานนายหรอก

อังเดร: ก็ถ้านายไม่บอก นายท่านจะรู้เข้าได้ยังไงล่ะ?

ออสการ์: [เดินไปอยู่ข้างๆอังเดร] แล้วนายเขียนอะไรอยู่น่ะ?

อังเดร: จดหมาย

ออสการ์: ถึงใคร?

อังเดร: พระเจ้าหลุยส์ที่สิบห้า!

ออสการ์: เขียนทำไม?

อังเดร: ฉันจะกราบทูลว่า ย่านินทาว่า พระองค์อ้วน

ออสการ์: [อัศจรรย์ใจ] อ้าว...งั้นเรอะ แย่จริง

อังเดร: ก็ย่าพูดงั้นจริงๆนี่

ออสการ์: ให้ฉันเขียนอะไรด้วยได้มั้ย?

อังเดร: นายจะเขียนอะไร?

ออสการ์: จะบอกว่า ฉันอยากได้ม้าอีกตัว

อังเดร: อีกตัว! นายมีแล้วตั้งสามตัว!

ออสการ์: ก็ฉันอยากได้ตัวสีดำมั่งนี่

อังเดร: ม้าดำ? นายอยากได้ม้าดำงั้นเรอะ... นี่ไง เอาไอ้นี่ไปทาใส่ม้านายสิ

ออสการ์:อะไรเนี่ย?

อังเดร: ก็หมึกน่ะสิ

ออสการ์: แล้วม้าฉันจะดำ จริงๆเรอะ?

อังเดร: อืมม...

ออสการ์: ไหนมาดูซิ ...โอ๊ะ!

อังเดร: ออสการ์! นิ้วนายดำหมดแล้ว!

ออสการ์: รู้แล้วล่ะน่า... เออจริงสิ คุณแม่ก็มีไอ้แบบนี้เหมือนกัน

อังเดร: คุณผู้หญิงมีอะไรนะ?

ออสการ์: ฉันเห็นคุณแม่ทาอะไรที่ปาก แล้วก็ดูสวยขึ้น ยังงี้ไง!

อังเดร: [หัวเราะก๊าก] นายทาปากด้วยหมึกแบบนั้น ปากนายดำหมดแล้ว!

ออสการ์: หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะ ...นี่แน่ะ!!! [เอาหมึกป้ายริมฝีปากอังเดร]

อังเดร: เฮ้... ทำไมทำยังงี้เล่า?!

ออสการ์: คราวนี้หน้านายก็เลอะหมึกด้วยไง

A: ง้าน....เรอะ? แต่ฉันทำอะไรเจ๋งๆได้มากกว่านี้อีกนะ!

[เปิดลิ้นชักแล้วคว้าขวดหมึกอันใหม่ออกมาสาดใส่ออสการ์]

ออสการ์: [เจ้าบ้า! หนอย.... ฉันก็ทำได้ นี่แน่ะ!!

อังเดร: [สาดกลับ] นี่แน่ะ! ฮ่าๆๆ นายเสร็จฉันอีกแล้ว!!

[ทั้งคู่วิ่งไปรอบห้อง ขว้างขวดหมึกใส่กัน]

[ทันใดนั้น ประตูห้องหนังสือก็เปิดผางออกอย่างรวดเร็ว]

ท่านนายพล จาร์เจ: ออสการ์! อังเดร! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!

ออสการ์: แย่ล่ะสิ...

อังเดร: หนีเร็ว! [ทั้งคู่วิ่งหนีลงบันได]

ท่านนายพล จาร์เจ: หยุดนะทั้งสองคน หยุดเดี๋ยวนี้ หยู๊ดดดดดด!!

[ท่านนายพลไล่กวด จนจับทั้งสองคนได้]

อังเดร: สงสัยเราจะแย่แล้วล่ะ

ออสการ์: อีกแล้วเรอะเนี่ย...?

[เมื่อรู้ว่าหมดท่าแล้ว ทั้งสองจึงพร้อมใจกันหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้โซฟาหรู]

ท่านนายพลจาร์เจ: [ตะโกนเสียงหลง] อย่านั่งงงงงงงงงง!!!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~@@~~~~~~~~~~~~~~~~

จบเหอะจ้ะ จบ ^^''

จาก http://www.geocities.com/mademoiselle_oscar/Ink_HTML ค่ะ

 

---

Once upon a time.. when comics were not yet copyright..